این روزها که مدرسه را دوباره آغازیده‌ایم. هر روز اسم یکی از دانش‌آموزانم را توی غایبین می‌نویسم. خانم «و» گفته بود که خانواده‌اش گفته‌اند که احتمالا ماه دیگر به مدرسه می‌آید. رفته‌اند افغانستان. من هم تعجب کردم که یعنی چه؟ من قبولش نمی‌کنم. بعد از یک ماه می‌خواهد بیاید نه
سکوتی پس از خواندن صفحه‌ی آخر کتابی که روزها با آن زندگی کردی. خیره شدن به یک نقطه و سعی بر درک آنچه در قلبت احساس می‌کنی و یا شاید تقلایی برای فهمیدن. و تنها نوشتن می‌تواند عمقی که می‌خواهی را به لحظات خواندن کتاب بدهد. با نوشتن، این سکوت،
داستان درباره‌ی دختری به نام ریچل است که برادرش را در اثر غرق شدن در اقیانوس از دست داده. در حالی که او و برادرش عاشق شنا کردن و اقیانوس بودند. از سویی دیگر داستان به هنری، دوست صمیمی ریچل که در کتاب فروشی دست دوم پدرش کار می‌کند، می‌پردازد.
کتاب و فیلم‌هایی با موضوع جنگ جهانی دوم همیشه مورد علاقه‌ام بوده‌اند. و کتاب‌خوان، ماجرایی متفاوت از سال‌های پس از جنگ در آلمان. پس از اتمام کتاب، احساسات عجیبی نسبت به داستان، شخصیت‌ها و وقایع تاریخی آن زمان دارم. این کتاب از دریچه‌ای به جنگ جهانی دوم، آلمان و نازی‌ها
نوجوان که بودم آرزو می‌کردم کتابخانه‌ی بزرگی برای خودم داشته باشم. دوست داشتم کتاب‌های زیادی خوانده باشم تا با بقیه درباره‌شان صحبت کنم. می‌خواستم تمام کتاب‌های درسی‌ام را گوشه‌ای پرتاب کنم و فقط داستان بخوانم. یادم هست سیزده یا چهارده ساله بودم که برای اولین‌بار با خواهر بزرگ‌ترم به خیابان
جزیره‌ی درختان گمشده، داستانی از دل تاریخ، عشق، جنگ، رنج و درنهایت ظرافت طبیعت! داستانی از جزیره‌ی قبرس. ترک‌ها و یونانی‌های ساکن جزیره در قرن بیستم. داستانی درباره‌ی دفنه، دختر ترک مسلمانی که پرشور است و در پی عدالت و آزادی. و کوستاس، پسر یونانی مسیحی‌ای با روحیه‌ای لطیف که