آب دهانم را از گلوی خشکم فرو می‌دهم. آلودگی هوا و بلند صحبت کردن در کلاس هر روز به سرماخوردگی طولانی‌ام دامن می‌زنند و گلویم خیال خوب شدن ندارد. با این وجود، امروز از آن روزهای دوست داشتنی دلخواهم است چون وقتی از مدرسه برگشتم. پا روی پا انداخته و

دانشجو که بودم، کتاب قطوری به نام اندازه‌گیری، سنجش و ارزشیابی از دکتر سیف داشتیم. این کتاب، استاد غ و بلاهایی که سرمان آورد از یادم نمی‌رود! در آن کتاب چندین شیوه‌ی ارزشیابی از دانش‌آموز و روند یادگیری و آموزش گفته بود و برخی از این شیوه‌ها چنان آب و

تن نحیف و کم‌جون مامان را به سختی رو تخت صاف می‌کنم. عرق از سر و رویم می‌چکد اما مامان تمیز و خوشبوست. او را تازه از حمام آورده‌ام و خودم از نفس افتاده‌ام. مادری که به پوست و استخوان رسیده را هی کف و صابون زدم و شستم. مامان