دانش‌آموز که بودم، نمی‌دانستم ابری بزرگ روی سر معلمم است و مدام دارد تصمیم‌های مختلفی که باید بگیرد را نشان می‌دهد. اما حالا آن ابر بزرگ را روی سر خودم احساس می‌کنم. این روزها که به شروع مدارس نزدیک و نزدیک‌تر می‌شوم. هر روز دارم فکر می‌کنم. مطالعه می‌کنم. یادداشت

پاییز نیامده، مهر نیامده و مدرسه‌ها شروع نشده اما همگی در منِ معلم آغاز شده‌اند. مدام در فکر مدرسه و مشغول به کارهای جورواجورش هستم. انجام می‌دهم و هزار چیز دیگر به ذهنم هجوم می‌آورند. تازه استرس هم گریبانم را می‌گیرد. مثل همین حالا که میان انجام دادن دیوانه‌وار کارهایم