معلمها امر و نهی زیاد میکنند. این خاصیتشان است مثل مادرها! من هم معلم هستم. آن هم از نوع ابتدایی! معمولن از خودم میپرسم هر کاری که به دانشآموزانت میگویی درست است و انجام دهند یا نادرست است و انجام ندهند را خودت رعایت میکنی؟ اگر رعایت نکنی توصیه کردنش
مهمترین و اولین دلیلم برای این کار کودکان هستند. میتوانم در کنار دانشآموزانم خودم باشم! کودکان تو را مثل آدمبزرگها قضاوت نمیکنند. آنها همانی هستند که حس میکنند، فکر میکنند و نشان میدهند. دقیقن در همان لحظه! اگر احساس خوبی داشته باشند بروز میدهند و اگر چیزی را دوست نداشته
کتاب پیشمرگ هیتلر را میخواندم. دلم میخواست سریع بخوانم و کند بخوانم. میدانی چه میگویم؟ برخی کتابها اینگونهاند. میخواهی سریع بخوانی که بدانی چه خواهد شد. میخواهی کند بخوانی چون کتابی را پیدا کردهای که به وجد میآوردت! میخواهی در این شوق بمانی. یک جایی میخواندم که یادم نیست کجا.
ناکدبانو، کتابی لطیف، آرام، خنک و مثل جلدش سبزروشنی خوش رنگ! کتاب دربارهی سامانتا، وکیل یکی از شرکتهای حقوقی بزرگ در لندن است که شخصیتی به شدت در تکاپو، مضطرب و معتاد به کار دارد. در یک جمله او هیچ چیز از زندگی واقعی در این دویدنهایش نمیفهمد. طی اتفاقاتی
مامان! آهنگ وای پریچهی معین در خانه پخش میشود. هر وقت این آهنگ را میشنوم یاد تو میافتم. در آشپزخانه وسایل را جابهجا می کردی و مشغول آشپزی بودی. بوی کتلتهای در حال سرخ شدن، میآمد. زیر لب پریچه را میخواندی و انگار حالت خوب بود. مامان میدانم خاطرهی آهنگ
در پاراگرافی از کتاب سه نفر در برف نوشته: شولتسه گفت: نه برادر مسئله پول نیست. ثروت قارون را هم که میداشیم بهار که میآمد، جز چتر چیزی از کازیمیر نمیماند. مزایای ثروت بیش از آنچه فکر کنی محدود است! در این بخش از کتاب شولتسه و هاگهبورن درباره نگهداشتن